خداحافظ برای همیشه

خدایا! به هر که دوست میداری بیاموز که:عشق از زندگی کردن بهتر است.
و به هر که دوست تر میداری بچشان که:دوست داشتن از عشق برتر

عشق مثل هوایی است که استشمام می کنیم آن را نمی بینیم اما همیشه احساس و مصرفش می کنیم و بدون ان خواهیم مرد


پاهایت را بگذار اینجا

درست روی قلبم...
ببخش مرا
چیز دیگری نداشتم که فرش قدومت کنم
آهسته قدم بردار اینجا...
تار و پود این فرش قرمز پر از
گل احساسم است...


قصه گونیستم ...

اما...

هزارویک شب چشمانت

شهرزادم می کند.


گوش تلفن کر...

دوستت دارم را

امشب درگوش خودت خواهم گفت


دنیا هر چقدرهم بگردد...

به گرد من به دور تو نمی رسد !



بفهم لعنتی

داردناز تورومی کشد

دختری که ازغرور

خورشیدهم به گردپایش نمی رسد

مردانی را میشناسم که هنگام عصبانیت
داد نمیزنند
ناسزا نمیگویند
نمیزنند
نمیشکنند
تهمت نمیزنند
کبود نمیکنند
خراب نمیکنند
تنها سیگاری روشن میکنند و در آن میسوزانند تمام خشم خودرا
تا مبادا به کسی که دوستش میدارند از گل کمتر گفته باشند...


وقتی  مرابغل می کنی.....

چنان جاذبه ی اغوشت به جاذبه زمین غلبه می کند...

که روحم به پروازدر می اید...